Thursday, June 2, 2016

किंवा कसंही...

चल ना डेटवर जाऊ 
डिनर करु दारु पिऊ
your place or mine ते ठरवत
मेक आउट करु
अशी जन्मांची ओळख वगैरे नसताना
घट्ट बिलगून झोपू
क्षणिक सहवासाचं थ्रिल आणि reassurance 
एका तपाच्या कमिटेड रेलशनशिपपेक्षा अधिक वाटेल
असं काहीतरी करु
सकाळी उठून awkward स्माइल्स एक्सचेंज करु
मिठी सोडवू
खाली जाऊन ब्रेकफास्ट/ब्रंच करु
बिल येइपर्यंत शांत राहू
मी ओला कॅब  मागवीन
तू त्यात बसून घरी जा
जाताना गुडबाय hug
फोरहेडवर किस दे
पब्लिक प्लेस असल्याने
स्मूच टाळू
कॅब  ज़रा पुढे गेल्यावर
'चलो एक बार फिर से'ची यूट्यूब लिंक
तू मला व्हाट्सएप्पवर पाठव
मी 'I love साहीर' असं रिप्लाय करीन
मानेवर उठलेली हिकी फेड होईपर्यंत
आपण शक्यतो बोलूया नको
किंवा कसंही...

Sunday, April 24, 2016

देशभक्तिपर...

(1)

ऑफशोर कंपन्यांच्या डेस्कवर बसून
व्हॅलीची स्वप्नं रंगवीणाऱ्या
नीओलिबरलीझमच्या भडव्यांकडून
देशभक्तिपर प्रवचने ऐकायला
क्यूट वाटतं

(2)

पुण्यात 'आईची जय' हि शिवी आहे
आणि 'भारत माता कि जय'
हि देशभक्तिपर आरोळी आहे

ह्यातला फरक आणि साम्य
जेव्हा लक्षात येईल
तेव्हा दोन्ही उच्चारणे बंद करावी
कळावे
लोभ असावा

Sunday, October 5, 2014

कश्मीर

काही रिकामी घरं
काही ओसाड गाव
एक दरी रोज पेट घेते
कश्मीर तिचं नाव

दऱ्यांत घुमतो आक्रोश
बर्फ़ात साकळताना रक्त
बंदूका ग्रेनेड धडाडू लागतात
आपण बातम्या पाहतो फ़क्त

कुणाचे राजकीय चोचले
कुणाचे राष्ट्रवादी अहंकार
झेलमच्या गर्भात उठलेला
कधी थांबेल हा संहार?

हातात मुलाचा फ़ोटो
चेहऱ्यावर हरवलेला भाव
एक आई दररोज घेउ पाहतेय
हरवलेल्या अर्भकांचा ठाव

बॅचलर्स

घरभर पसरलेला सिगरेटचा वास
हॉलमध्ये वाटीत पाणी घालून बनवलेले ऍश ट्रे
ओल्ड मॉंक किंगफ़िशर इत्यादी वगैरेच्या बाटल्या
सोफ़्याच्या फ़टीत रुतलेलं फ़रसाण
तंदूरीची हाडं
प्लेटवर सुकलेली ग्रेव्ही
त्यात चरणारी झुरळं
कवितांची काही पानं
पलाशचं "माएरी" आणि पियूषचं "हुस्ना"
आपल्या तारांवर प्रसवत कोपऱ्यात पडलेलं गिटार
रुममध्ये आडवे पडलेले बॅचलर्स
रुटीनच्या नाकावर टीच्चून
जागवलेली एक रात्र.....

Monday, July 14, 2014

पॅलेस्टाईन

तिथे निरागसतेचा खून चाललाय
इथे त्या रक्तसंहाराचं समर्थन चालू आहे
निष्पाप जीवांच्या मरणावर टाळ्या पिटणारी येडझवी मानसिकता
कुठल्या जिहादापेक्षा कमी नाही
आपलं आयुष्य पोकळ म्हणून
दुसऱ्यांच्या दु:खात सण शोधणाऱ्यांना
जेव्हा आपल्या गांडीखाली पेटलेल्या सुरुंगाची चाहूल लागेल
तेव्हा दुसऱ्या बाजूला पॉपकॉर्न घेऊन तुमचंही मरण एन्जॉय केलं जाईल
आणि तुम्हाला मारणारे किंवा मरु देणारे लोक तेच असतील
ज्यांचा आजपर्यंत तुम्ही उदो उदो करत आला आहात
तोपर्यंत चालू राहू द्या तुमचे अखंड राष्ट्रांचे जिहाद
आणि मध्यमवर्गीय कोशातलं कुजकं जगणं
कारण इतिहासापासून धडे घेतले नाहीत
तर तो परत जगण्याचा शाप इथे प्रत्येकाला मिळालेला आहे

Sunday, August 4, 2013

मनाची कवने

लिहून काढ । मनाची कवने ।
शब्द उसने । घेवोनिया ॥

स्वत:ची दांभिकता । कर मान्य ।
होशील असामान्य । त्याच क्षणी ॥

भरतात सारे । जगण्याचे अर्ज ।
श्वासांचे कर्ज । काढोनिया ॥

नको वाहू । अपेक्षांचे ओझे ।
स्वप्न तुझे । जग आता ॥

स्वत:पुरते जगणे । म्हणजे स्वार्थ ।
हा अन्वयार्थ । जाणून घे ॥

कोणी काहीही । म्हणून ठेवले ।
सगळे त्यातले । खरे नसते ॥

तुझ्या क्रुसाचा । तुझ्यावरच भार ।
जगाला मार । फ़ाट्यावर ॥

Thursday, July 25, 2013

काहीतरी लिही

तू बरेच दिवस काही लिहीलं नाहीयेस
कविता, चारोळ्या, लेक्चरच्या नोट्स
काही काही नाही
आणि प्लीज फ़ेसबुक स्टेटस सोडून काहीतरी दुसरं वाच
गुगल रीडर बंद झालंय
ह्या दुख्खात राहून काहीही उपयोग नाही
तुझी सर्जनशीलता, वैचारिक प्रगल्भता वगैरे
मांड ना लोकांपुढे..
मागच्या टुकार कवितेपेक्षा हि बरी होती हे तरी समाधान मिळेल
टाक फ़ेसबुकवर
तिथं डिसलाईकचा पर्याय नसतो लोकांना
आणि जगात असं वाईट वगैरे काही नसतं रे
बाहेर पाऊस वगैरे पडतोय (पुण्यातला झाला तरी शेवटी पाऊसच ना?)
लिही चार पाच कविता
धरणीने हिर्वा शालू पांघर्ला वगैरे
लिही रे काहीतरी
तुला नक्की कशाचा त्रास होतोय?
मिडीयामुळे होणारं ट्रिवियलाझेशन?
मोदी, राहुल, खैरलांजी, ऍसिडिटी? सांग ना..
लिही ना तू तसं
प्लीज काहीतरी लिही..

कविता न सुचण्याच्या मृतावस्थेवर
अग्दी असं आंग्लाळलेल्या जोडाक्षरी मराठीत
नवं आणलेलं पेन हरविण्याआधी
काहीतरी लिही