जाऊदेत...

आपण दोघं जर
दोन वर्षांपूर्वी
किंवा पाच वर्षांनंतर भेटलो असतो
तर सगळं जुळूनही आलं असतं कदाचित
तू माझी नखं रंगवली असतीस
मी तुझ्या पाठीवर
कविता गोंदल्या असत्या

जाऊदेत...
अश्या क्षणी
नशीबाला दूषण देण्यापेक्षा
एका अशाश्वत प्रेमाचं
अधुरं वचन देशील?

उत्कट

तुला तुझ्या आवेगासकट
कवेत घेताना
मला माझ्या अपूरेपणाचा अंदाज
येत राहतो
कसं जमतं तुला
सतत एवढं उत्कट राहणं?

किंवा कसंही...

चल ना डेटवर जाऊ 

डिनर करु दारु पिऊ

your place or mine ते ठरवत

मेक आउट करु

अशी जन्मांची ओळख वगैरे नसताना

घट्ट बिलगून झोपू

क्षणिक सहवासाचं थ्रिल आणि reassurance 

एका तपाच्या कमिटेड रेलशनशिपपेक्षा अधिक वाटेल

असं काहीतरी करु

सकाळी उठून awkward स्माइल्स एक्सचेंज करु

मिठी सोडवू

खाली जाऊन ब्रेकफास्ट/ब्रंच करु

बिल येइपर्यंत शांत राहू

मी ओला कॅब  मागवीन

तू त्यात बसून घरी जा

जाताना गुडबाय hug

फोरहेडवर किस दे

पब्लिक प्लेस असल्याने

स्मूच टाळू

कॅब  ज़रा पुढे गेल्यावर

'चलो एक बार फिर से'ची यूट्यूब लिंक

तू मला व्हाट्सएप्पवर पाठव

मी 'I love साहीर' असं रिप्लाय करीन

मानेवर उठलेली हिकी फेड होईपर्यंत

आपण शक्यतो बोलूया नको

किंवा कसंही...

देशभक्तिपर...

(1)

ऑफशोर कंपन्यांच्या डेस्कवर बसून
व्हॅलीची स्वप्नं रंगवीणाऱ्या
नीओलिबरलीझमच्या भडव्यांकडून
देशभक्तिपर प्रवचने ऐकायला
क्यूट वाटतं

(2)

पुण्यात 'आईची जय' हि शिवी आहे
आणि 'भारत माता कि जय'
हि देशभक्तिपर आरोळी आहे

ह्यातला फरक आणि साम्य
जेव्हा लक्षात येईल
तेव्हा दोन्ही उच्चारणे बंद करावी
कळावे
लोभ असावा

कश्मीर

काही रिकामी घरं
काही ओसाड गाव
एक दरी रोज पेट घेते
कश्मीर तिचं नाव

दऱ्यांत घुमतो आक्रोश
बर्फ़ात साकळताना रक्त
बंदूका ग्रेनेड धडाडू लागतात
आपण बातम्या पाहतो फ़क्त

कुणाचे राजकीय चोचले
कुणाचे राष्ट्रवादी अहंकार
झेलमच्या गर्भात उठलेला
कधी थांबेल हा संहार?

हातात मुलाचा फ़ोटो
चेहऱ्यावर हरवलेला भाव
एक आई दररोज घेउ पाहतेय
हरवलेल्या अर्भकांचा ठाव

बॅचलर्स

घरभर पसरलेला सिगरेटचा वास
हॉलमध्ये वाटीत पाणी घालून बनवलेले ऍश ट्रे
ओल्ड मॉंक किंगफ़िशर इत्यादी वगैरेच्या बाटल्या
सोफ़्याच्या फ़टीत रुतलेलं फ़रसाण
तंदूरीची हाडं
प्लेटवर सुकलेली ग्रेव्ही
त्यात चरणारी झुरळं
कवितांची काही पानं
पलाशचं "माएरी" आणि पियूषचं "हुस्ना"
आपल्या तारांवर प्रसवत कोपऱ्यात पडलेलं गिटार
रुममध्ये आडवे पडलेले बॅचलर्स
रुटीनच्या नाकावर टीच्चून
जागवलेली एक रात्र.....

पॅलेस्टाईन

तिथे निरागसतेचा खून चाललाय

इथे त्या रक्तसंहाराचं समर्थन चालू आहे

निष्पाप जीवांच्या मरणावर टाळ्या पिटणारी येडझवी मानसिकता

कुठल्या जिहादापेक्षा कमी नाही

आपलं आयुष्य पोकळ म्हणून

दुसऱ्यांच्या दु:खात सण शोधणाऱ्यांना

जेव्हा आपल्या गांडीखाली पेटलेल्या सुरुंगाची चाहूल लागेल

तेव्हा दुसऱ्या बाजूला पॉपकॉर्न घेऊन तुमचंही मरण एन्जॉय केलं जाईल

आणि तुम्हाला मारणारे किंवा मरु देणारे लोक तेच असतील

ज्यांचा आजपर्यंत तुम्ही उदो उदो करत आला आहात

तोपर्यंत चालू राहू द्या तुमचे अखंड राष्ट्रांचे जिहाद

आणि मध्यमवर्गीय कोशातलं कुजकं जगणं

कारण इतिहासापासून धडे घेतले नाहीत

तर तो परत जगण्याचा शाप इथे प्रत्येकाला मिळालेला आहे